ببببببببببببببببببببببببببههههههههههههههههه سلام بر و بکس خوب البرزی!!! انقدر فعالیت میکنید خسته نشید یه وقت خر خووووووونا....بسه :دی حالا کنکور دارید عیب ندارد (نه اینکه خودم کنکور ندارم!!!) به هر حال گفتم حواستونو جمع کنید که ممکنه عواقب بدی داشته باشه اگه نیاین اینجا پست بدید :d عکس همتونو دارم یه دفه شوخیای ناجوری میکنم باهاشون :دی بچه ها ما که تا یه حدودی از هم دور افتادیم ولی سعی کنید اینجا دور هم جمع شیم...هممون از 3 ماه دیگه میریم دانشگاه نکنه یه دفه همه چی یادمون بره (:دینگ)!! خوب یه دونه از آخرین عکسایی که با هم گرفتیم(هر چند که جای خیلیا توش خالیه)رو میذارم... البته توجه کنید که تو این عکس من با هیچکی قهر نیستم :دی آخه یه کم چشامو تنگولیدم و اخمو و استیل و کلا این تیریپا به خاطر درد شصت پای راستم بود که دهنم سرویسیده شد تو آخرین فوتبال توی پارک لاله!!!:دی روتون مارک هم گذاشتم یه وقت ندزدنتون!! بقیه هم اگه توضیحی برای استیلشون توی این عکس داشتن خواهشا اعلام کنن :دی 
توجه:بعد 9 ماه وبلاگ آپیده شد!!!!!!! POSTED BY R3ZA (m.a) ba bye
|
» بعد خنده ی تمسخرآمیزی کرد و اومد لگن بده که بهش توپیدم و با دعوا اتاق رو ترک کرد. البته منم منتظر جواب مثبتش نبودم؛ اما تیری بود در تاریکی. در واقع من توی اون مدت برنامه ی دیگه ای ریخته بودم! با اعتصاب غذایی که کرده بودم کمی از قطر مچ دستم کم شده بود و تا حدودی می تونستم اونو تکون بدم؛ ولی هنوز خیلی سفت بود. به هر حال من تصمیمم رو گرفته بودم؛ یا امشب و یا هرگز! خون از مچ در حال جاری شدن بود و من اینقدر مچ دستم رو حرکت دادم که سرانجام یه ساعت مانده به سپیده دم دستم باز شد و به دنبال اون، دست دیگرم و پاهام را آزاد کردم و از ظلمت اون شب نهایت بهره رو بردم و گریختم. دیدن کوچه و خیابونا احساس شعف زاید الوصفی در من می انگیخت. به اولین چیزی که فکر کردم همون بود که به خاطرش به تخت بسته بودندم! پس به نزدیک ترین مغازه ای که می شناختم رفتم. لعنتی! چرا باز نیست؟ چرا نباید ۲۴ ساعته باشه؟ ظالمای پست... تموم بدنم دچار درد شده بود. خودم رو تا پارکی کشوندم و روی نیمکتی دراز کشیدم. چشمام داشت گرم می شد که مرد خوش سیما و سفید پوشی رو بالای سرم حس کردم. خواسته ام رو پرسید و جوابش دادم. لبخندی زد و به سمت درخت سروی اشاره کرد و گفت:«همزمان با طلوع خورشید زیر اون درخت رو بکن! اما در استفاده از اون تعادل رو حفظ کن!» و بعد غیب شد. حتی منتظر نشد که ازش بپرسم که آیا با اون پیرمرد کارتون افسانه ی توش شان نسبتی داره یا نه! همزمان با طلوع خورشید محل یاد شده رو کندم و عاقبت در عمق ۵/۱ متری به آنچه می خواستم رسیدم:«یه PC به همراه كارت اينترنت!».حالادر حالی که اشک توی چشمانم حلقه زده روی conect کلیک میکنم.
نوسندگان
